Joep is 21 jaar oud geworden. Maar vanaf zijn zestiende had hij te kampen met depressies. Hij legde de lat zo ontzettend hoog voor zichzelf en kon er niet bij. Hij was altijd heel vrolijk, had veel vrienden, een leuke vriendin en op school liepen ze met hem weg, maar vanbinnen speelde er heel iets anders. Hij heeft hele intensieve trajecten doorlopen en tussen zijn achttiende en twintigste leek het wat beter te gaan, maar hij kon niet meer. Op 5 december 2022 kregen we het telefoontje.

Ik heb bijna een half jaar niet gewerkt. Kreeg niets uit mijn handen. Van de psycholoog die ik toen had moest ik elke dag tijd doorbrengen op Joeps slaapkamer voor de verwerking. Maar ik vond dat zo’n vervelende plek, omdat hij zich daar altijd terugtrok als hij zich slecht voelde. De bedrijfsarts spoorde me aan elke dag twee uurtjes iets te doen wat lukte. Ik heb vroeger een tijd aan meubelmaken gedaan. Ik heb zijn kamer toen helemaal verbouwd. Ik heb een barretje getimmerd. Overal hangen en staan dingen die me aan hem herinneren. Ik zit hier vaak met vrienden of met mijn vrouw een spelletje te doen of tv te kijken. Het is nu een fijne plek om te zijn.

In maart kreeg ik de vraag of ik toch mee wilde doen met de musical Hotspot van de Helmondse Musical. Het was al twee keer uitgesteld door corona. Daar heb ik even over na moeten denken. Ik wist niet of ik het kon. Ze hebben mij alle ruimte gegeven. Het was fijn om in zo’n proces mee te gaan. Al is het ook niet altijd makkelijk geweest. Ik heb een jaar geen moment kunnen genieten. Er hing altijd een sluier van verdriet overheen.