Vanaf dat ik kon lopen was ik met verkleden bezig. Ik knoopte van die lapjes stof aan elkaar en maakte er een jurk van en van mijn moeders kleding die veel te groot was, probeerde ik iets te maken dat mij paste. Mijn oma is kunstenares. Ik denk dat ik vanuit die hoek de creativiteit heb. Van heel jongs af aan tekende en schilderde ik en wat later tekende ik in van die Topmodelboeken. Heel de dag maakte ik allerlei schetsjes van kledingstukken. Misschien is het daar wel mee begonnen.

Het was wel grappig want ik wilde eigenlijk iets heel anders doen, tenminste dat dacht ik. Mijn halve familie zit in het onderwijs, dus ik had altijd gedacht dat ik dat ook zou gaan doen. Ik wist ook helemaal niet van het bestaan van een modeopleiding. Het was altijd een hobby om mezelf te stylen met eigen kleding. Op een dag hoorde ik iemand over de modeopleiding vertellen en toen ben ik naar een open dag gegaan. Op die open dag zag ik al die projecten die andere leerlingen hadden gedaan. Dat was voor mij echt een eyeopener; dit is precies wat ik moet gaan doen! Toen ben ik het traject van intakegesprekken ingegaan en op de middelbare school mocht ik me alvast met voorbereidende opdrachten bezighouden. Toen heb ik ook naaicursussen gevolgd om écht voorbereid naar die modeschool te gaan. Ik zat nog op de HAVO en toen werd ik in één keer aangenomen voor de opleiding en ben ik van 4 HAVO naar het MBO gegaan. Zo’n HAVO-diploma had voor mij niet heel veel meerwaarde. Ik dacht: Ik ga nu iets doen wat ik wel écht wil en ik ga er gewoon voor knallen om dát papiertje te halen!

Voordat ik de modeopleiding deed, was ik echt dat onzekere stille meisje en toen vond ik het soms moeilijk om mij met mijn kleding te uiten. Toen ik aan de opleiding startte is dat in één keer veranderd. Ik voelde me zo thuis met alle creatievelingen onderling en daardoor ben ik extra geïnspireerd geraakt om écht te laten zien wie ik ben als persoon. Dit ging ik uiten in mijn zelf ontworpen expressieve kleding