Soms komen er ineens pareltjes naar boven

Franke Vereijken

subkop

Je hebt binnen je klas zoveel verschillende type leerlingen. Iedereen heeft zijn eigen talenten, maar er wordt van ons verwacht dat we natuurlijk aan regeltjes voldoen en bepaalde leerdoelen bereiken. Kinderen zitten in een schoolsysteem dat eigenlijk niet bij iedereen past. En dat merk je op het moment dat je met cultuur bezig gaat zijn. Dan komen er ineens pareltjes naar boven waarvan je denkt ‘oh moet je kijken!’ Zo'n kind staat ineens te stralen op zo'n podium en laat een hele andere kant van zichzelf zien. Je ziet gewoon waar talenten liggen. Ze zouden de kans moeten hebben zich te ontplooien op de gebieden die ze fijn vinden.


Tja weet je wat het is, als je geen echt zware leerproblemen hebt ga je als kind in eerste instantie mee met de meute, met de stroom. Als dat je niet zo ligt is het echt heel hard werken. Gelukkig werk ik op een school waar we veel aan cultuuronderwijs doen. Veel voorstellingen, waarbij we kinderen ook uitdagen zelf scenes te verzinnen. En voorstellingen op het grote podium in @hetspeelhuis bijvoorbeeld. Alleen maar aan je tafeltje bezig zijn met taal en rekenen, dat is niet wat we willen. Er zal toch afwisseling moeten zijn tussen de kennisvakken en een stukje creativiteit en cultuur. Als je met je handen bezig bent bij handvaardigheid bijvoorbeeld gebeuren er weer hele andere dingen in de hersenen van een kind.


In groep 7 behandelen we de prehistorie. De kinderen krijgen een opdracht om een dorp vorm te geven waarin zowel jagers als boeren kunnen leven. Met papier, wol, watten etc. Ze gaan zich dan op een hele creatieve manier in het onderwerp verdiepen. Je spreekt dan alle intelligentiezones aan. Bij sommige kinderen blijft het dan veel beter hangen.

Ik zie het bij mijn eigen dochter ook. Die past eigenlijk precies in dit verhaaltje. Was zich constant aan het spiegelen aan de sterkste van de klas en werd heel onzeker van het schoolse leren. Had telkens buikpijn en hoofdpijn en allemaal van de vage klachten. Op een gegeven moment wilde ze bij musicalles en is uiteindelijk bij kunstkwartier terecht gekomen. Ze vindt het geweldig. Ze straalt helemaal en voelt zich daar zo thuis.‘

Sansika de Groot
Eva Truyen
Martijn Jansen

© 2026 CultuurContact | Powered by Deamer Media Design