Mijn naam is Riekie ‘De Kegel’ Adriaans. Mijn man en ik hadden vroeger samen het café ‘De Gouden Kegel’ op de Markt. Ik kan een boek schrijven over alles wat ik daar heb meegemaakt. Ik ben zelfs al begonnen! De eerste zin is ‘ik ben geboren op een mooie zondagmorgen, 21 juli 1940, in de Zonnehofstraat 36.’ Verder ben ik nog niet.

Het gaat allemaal verloren anders. Die verhalen. En de taal. Ik ken ook heel veel oude Helmondse spreekwoorden. Mijn jongens zeggen ook wel eens ‘mam, schrijf die nou op!’’. Dat zou ik moeten doen. Ik zit ook bij die club ‘Haw ut Hellemonds’. Dan hadden we iedere vrijdag zevercafé. Dan kon je iets vertellen als je iets kwijt wilde, maar dan in het Hellemonds. Dat is in coronatijd een beetje verloren gegaan. Ja, het echt oude Hellemonds, dat is bijna weg. Het is voortaan ABN hè. Ik vind het jammer. Het is zo mooi.

Hier aan deze kant van het kanaal bijvoorbeeld (red. bij de Pannehoeve) zeggen wij ‘een kumke koffie’. Aan de andere kant van het kanaal zeggen ze ‘een tas koffie’. En dat is maar zo’n klein stukje!

Het echte oude Helmonds, wat mijn tantes spraken, dat hoor je al niet meer. Die knauwden veel meer. Die spraken toch anders dan wij. Ik zou wel willen helpen het Helmonds te behouden. Dat zou mooi zijn.’